Werken op de babygroep

Werken op de babygroep

Toen ik de opleiding tot pedagogisch medewerker startte had ik nooit gedacht de inzichten te hebben die ik nu heb. Ik dacht bijvoorbeeld dat ik best ongeduldig was en nooit zou kunnen werken op de BSO (buitenschoolse opvang) door de vaak hectische en drukke omgeving of dat ik dat eeuwige ritme van de nieuwe baby’s nooit zou gaan snappen. Niets is minder waar, want ondanks dat ik ruim 8 maanden op de peutergroep heb gewerkt ben ik weer terug op de babygroep en ook draai ik mijn handen niet om voor een BSO middag.

In begin voelde de switch van peutergroep naar babygroep niet goed, ik voelde mij juist zo op mijn plek tussen de peutertjes. Dat vaste dagritme was ideaal en natuurlijk waren mijn collega en ik ook enorm goed op elkaar ingespeeld. Ondanks dat ik de peuters nog steeds mis, kan ik gelukkig altijd even de deur opengooien voor een flinke juffenknuffel en kan ik inmiddels zeggen dat ik ook mijn draai op de babygroep weer heb gevonden en merk ik dat ik het een uitdaging vind om de baby’s te voorzien in wat hen stimuleert om te groeien en te ontdekken.

Aan alles merk ik dat ik mijn specialisme nog meer in wil gaan zetten. Niet alleen voor de kindjes op de groep, maar ook voor jullie: mijn trouwe lezers. Want desondanks wij zelf misschien geen kinderen willen en ik dus (nog) geen moeder ben, heb ik wel kennis en passie over/voor die kleine hummeltjes.
Daarbij fotografeer ik natuurlijk ook (kersverse) gezinnen en is het heel fijn om de reactie te mogen ontvangen dat de baby’s vaak zo rustig bij mij zijn. Dat ik dus in het begin dacht ongeduldig te zijn is met kinderen helemaal niet het geval. Sterker nog ik maak niet alleen hen rustig, maar andersom helpen hun mij ook mijn rust terug te vinden. Zeg nou zelf.. hoe heerlijk is het om zo een kleine baby in je armen te hebben en ze in slaap te zien vallen tijdens het drinken van hun flesje, om ze dan vervolgens héél voorzichtig over te leggen in het bedje en je op de meest rare manier de slaapkamer weer uit kruipt om niet gezien en gehoord te worden door de andere kindjes. Yes, dat ben ik haha!

Uiteraard houd ik rekening met de privacy van de kindjes en ik ga daarom ook niet vertellen over situaties op de groep. Wel kan ik jullie mijn tips als pedagogisch medewerker meegeven. Tips omtrent een huilbaby, slechte slapers of met activiteiten. Laten we vooropstellen dat dit allemaal vanuit mijn persoonlijke ervaring is en iedereen zijn/haar kindje op hun eigen manier moet kunnen opvoeden. Ook is niet ieder kinderdagverblijf hetzelfde. Wij werken volgens de visie van Marianne Riksen Walraven, maar binnen die visie heb ik mijn eigen visie en kunde sterk ontwikkeld. Een eigen thuissituatie is altijd weer anders. Ik hoop jullie vooral te kunnen inspireren!

Liefs,
Mel

Zijn jullie niet toe aan kinderen?

Zijn jullie niet toe aan kinderen?

Inmiddels 10 jaar samen en alweer ruim 4 jaar samenwonend komt de, voor leeftijdsgenoten, welbekende vraag best vaak voorbij. “Willen jullie geen kinderen? En wanneer beginnen jullie eraan? Maar je bent zo een leuke juf! Misselijk? Ja, zwanger!”

We hebben ‘de leeftijd’, we hebben een prima huisje in Schoonhoven en financieel zit het bij ons ook wel oké. We wonen dan wellicht nog niet in ons droomboerderijtje, maar hey: we hebben een dak boven ons hoofd en in ieder geval konijnen in de tuin die vrij rondhuppelen. Liefde? Ja, dat is er ook nog genoeg!

Kinderen.. die hebben wij (tot zover dat kan) bewust nog niet. Misschien willen wij die wel helemaal niet. Ik vind het echt de meest vervelende vraag ooit. Buiten het feit of we nog niet eens weten of een kindje ons ooit wel gegeven zou zijn, zijn wij er zelf nog niet aan toe en denken we er ook over na of we misschien wel nooit kinderen willen.
We genieten van het leven dat we nu hebben en ondanks dat iedereen zou zeggen dat er niet zoveel veranderd weet ik zeker dat ons huidige leven een hoop aanpassingen nodig zou hebben en dat is iets wat we nu nog niet willen. We hebben twee fantastische paardenkinderen waar we gemiddeld twee uur per dag mee bezig zijn (al dan niet per paard) en dan hebben we het geluk de taken soms nog te kunnen verdelen. We rijden motor, hebben familie en vrienden die net niet om de hoek wonen en waar we regelmatig gezellig mee doen. Minder gezellig trouwens ook want: that’s where friends are for! En daarbij zijn we zo impulsief en spontaan dat we wel eens besluiten om ergens in Friesland te eindigen. Als we maar om 6 uur thuis zijn voor de kat: ons suikerpatiëntje.

In mijn hoofd heb ik eerst een paar doelen mocht het er ooit van komen dat we toch kinderen op de wereld zouden willen zetten. Een bepaald financieel bedrag dat sowieso voor de eerste kosten apart staat en dat droomboerderijtje met ruimte genoeg om het kindje vrij te laten opgroeien bijvoorbeeld.

Ik vind mijn werk met kinderen daarentegen echt fantastisch! Zowel het werken op het kinderdagverblijf en alle prachtige gezinnen die ik voor mijn lens als fotograaf mag vastleggen. Kusjes en knuffeltjes en van die kleine handjes om je nek die mij telkens weer opnieuw laten smelten. Gezegend met woorden als: juf, wanneer kom je nou weer bij ons werken, ik mis je, mag ik nog één knuffel?
Dus ja, natuurlijk denk ik er zelf ook wel eens over na of dit ook voor mij weggelegd zou zijn. Moeder worden. Ik weet zeker dat Sergio de meest liefdevolle vader ooit zou zijn en alhoewel hij geen voetballer is, zou hij daar 100% voor veranderen mocht er een mini Ser op de wereld gezet worden en als het dan een mini me zou worden (lord have mercy), zou hij zelfs staartjes en vlechtjes maken. Ons kennende zou het in dat laatste geval eerder een prinsesje op een mini crossbike worden haha!

Goed, voor een ieder die ons de welbekende vraag wil stellen: wij weten nog niet of we ouders willen worden en daar zijn we het in ieder geval over eens. Je weet nooit hoe het leven loopt en die babykamer is al 100 keer ingericht, don’t worry. Of het er echt van gaat komen bekijken we letterlijk per dag. Ons leven is al zo mooi nu hoe het is en dat is ons alles waard <3

Liefs,
Mel

Gastblogger Samantha: een gezin met twee moeders, even voorstellen!

Gastblogger Samantha: een gezin met twee moeders, even voorstellen!

Hoi, wat leuk dat je een kijkje neemt om te weten wie ik ben!

Mijn naam is Samantha. Net als Melanie werk ik als pedagogisch medewerker en ik werk inmiddels al vijf jaar voor de zelfde kinderopvangorganisatie. Ik ben begonnen bij de buitenschoolse opvang (4-12 jaar) en werk nu al een aantal jaar met plezier op de babygroep (0-17 maanden). Elke dag werk ik nog steeds vol met liefde en passie op de babygroep. Met mijn visie sta ik volledig achter Maria Montessori: ’’Leer mij het zelf te doen’’. Dit zie je terug in mijn handelen op mijn werk maar ook zeer zeker in mijn privé leven.

Ik enorm reislustig en gelukkig voor mij heeft mijn partner de zelfde passie en willen wij dit meegeven aan onze zoon Delano. Er staan nog veel mooie reizen op ons lijstje en hopen daar binnenkort een aantal van af te kunnen strepen. Ook ben ik een onwijze dierenliefhebber en ik kan echt totaal niet tegen dierenleed, uit die gedachte ben ik inmiddels alweer 16 jaar vegetarisch en probeer ik ook geregeld veganistisch te eten. Mijn partner daar in tegen is een vleeseter. Dit vind ik geen enkel probleem en voor haar (ja, dat lees je goed) maak ik dan ook elke avond met liefde een stukje vlees klaar.

Angela & Samantha

Anno 2019 heerst er nog veel taboe en vooral negativiteit rondom het onderwerp LBGTQ (Lesbian, Bisexual, Gay, Transgender en Questioning). Dit wil ik uit de wereld helpen door open te zijn en al jullie nieuwsgierigheid te laten verdwijnen. Waarom moeten wij mensen in een bepaald hokje plaatsen? Laten wij gewoon zijn wie wij zijn, wat maakt dat hokje voor verschil? Dat heb ik zelf helaas ondervonden toen ik vertelde dat ik verliefd was op een vrouw. Veel reacties gehad met “Ooh.. Dat zie je helemaal niet aan jou!” Uhm.. Moet dat dan op mijn voorhoofd staan?

Ik ben getrouwd met Angela. Uit onze liefde is een klein wondertje geboren onze zoon Delano. Nu vormen wij een gelukkig regenboog gezin en krijgen wij steeds vaker de vraag en wie is dan de vader? Waarom moet er een vader in het spel zijn? Dat vraag ik toch ook niet aan een hetero stel ben jij wel echt de vader van jullie kind? Natuurlijk begrijp ik dat iedereen met vragen zit en zo zijn vooroordelen heeft, gelukkig zijn wij heel open en willen wij dit taboe verbreken. Heb jij een vraag of ben jij erg nieuwsgierig? Stel deze dan! Niks is te gek en ik zal alles voor jou uitleggen in de volgende blogs die ik zal gaan schrijven voor Mevrouw Wiebelkont!

Liefs,
Samantha – @FamilieTur

Roxanne: Wáááh zwanger! En nu?

Roxanne: Wáááh zwanger! En nu?

Als klein meisje wist ik het al, ik wil mama worden! Het begint met het zorgen voor je lievelingspop, maar naarmate ik ouder werd, werd ik ook wel het moedertje van de klas genoemd. Als klasgenootjes ergens mee zaten dan stond ik altijd vooraan om te helpen. Mama worden is voor mij een roeping!

Huisje, boompje, baby?
Bart en ik zijn echte high school lovers, al vanaf ons 16e zijn wij bij elkaar. Na 4 jaar in een fijn huurhuis te hebben gewoond, hebben we twee jaar geleden ons eerste koophuis samen gekocht. Ook was ons leven al een aantal jaren verreikt met ons poezenkindje Luna. Maar wanneer voel je dat je toe bent aan een kindje? En voel je dat wel echt als je er aan toe bent? Vorig jaar hebben wij de knoop doorgehakt. Ik stopte met de pil en een onzekere periode brak aan.

Geduld is een schone zaak
Van te voren weet je natuurlijk nooit hoe snel je zwanger mag raken, maar nog veel belangrijker of je überhaupt zwanger kán raken. Helaas is dit niet voor iedereen vanzelfsprekend en dit realiseer ik mij maar al te goed. Een aantal maanden verstreken ook bij ons, maar nee.. raak was het nog niet. Mijn menstruatiecyclus was flink van de kaart door mijn pilgebruik van de afgelopen 10 jaar. Dit resulteerde in een heel onregelmatige cyclus. Je begrijpt misschien wel dat dit heel lastig ‘uitrekenen’ was wanneer mijn meest vruchtbare dagen waren. Ons geduld werd flink op de proef gesteld, maar na een half jaar kwam er eindelijk een regelmatige cyclus op gang. Daarna hadden we nog maar één maand nodig en was het.. BINGO!

Baby announcement: Roxanne en Bart verwachten hun eerste kindje!

Hét moment
Het moment dat wij ontdekte dat we ontdekte dat we zwanger waren was eigenlijk heel hilarisch als ik er nu zo over na denk. Het was een normale donderdagmorgen en mijn menstruatie bleef al een paar dagen uit. Samen hadden we afgesproken dat we die donderdag een test zouden doen, maar na een aantal teleurstellingen de afgelopen maanden verwachtte we er allebei niet zoveel van. Ik sneakte al vroeg mijn bed uit, terwijl Bart nog lag te slapen. Ik deed de test en met een bonzend hart zag ik hoe de test het woordje ‘zwanger’ tevoorschijn liet komen. OH MY GOD! Ik rende met de test vanuit de badkamer richting onze slaapkamer, waar Bart nog van niets wist en nog aan het ontwaken was. Volgens mij heb ik in die minuut wel tien keer ‘oh my god’ geroepen.
“Ik ben zwanger!” zei ik. Bart: “je maakt een grapje zeker?” Ik liet hem de test zien en we hebben elkaar een hele tijd alleen maar vol ongeloof aangestaard. Ik hoor Bart nog zeggen: “maar dit was niet de bedoeling hé” met een grote smile op zijn gezicht. Het was toch echt zo ver.. wij zijn zwanger!

decemberbaby

Zwanger! En nu?
De uitgerekende datum, 25 december.. Ja, je leest het goed 1e Kerstdag. Zal het een kerstkindje worden? Wat een timing, haha! Tot de 7e week voelde ik mij prima, niet anders dan normaal eigenlijk. Totdat ik ziek begon te raken, in eerste instantie dacht ik (heel naïef, I know) dat ik een migraineaanval kreeg, maar de situatie werd eigenlijk niet beter. Zou dit dan toch die zwangerschapsmisselijkheid zijn? En inderdaad, die vier weken erna waren heel pittig. Mijn dagen bestonden uit misselijkheid en overgeven. Pas bij de 16e week knapte ik op en kwam mijn energie terug. Nu (op moment van schrijven 20 weken zwanger inmiddels) kan ik zeggen dat ik van de zwangerschap kan genieten, ik voel mij goed!

Roze wolk
‘De mooiste periode van je leven’, als ik alle mama’s om mij heen moet geloven, maar eerlijk? Ik voel hem niet zo. Niet dat ik niet onwijs blij en dankbaar ben, maar dat hele over the moon gevoel heb ik niet. Misschien komt het door de valse start met veel ziek zijn of misschien ben ik gewoon te nuchter hiervoor. Die hele roze wolk is volgens mij ook gewoon een beetje opgelegd door de maatschappij, je moét je bijna wel zo voelen. Ik zou iedere zwangere mee willen geven dat alleen jouw gevoel telt: doe waar jij je goed bij voelt en luister naar je eigen gevoel!

Roze wolk 2.0
Een van de meest gestelde vragen: “wil je het geslacht weten?” En ook een vraag die jij en je partner van te voren moeten beantwoorden. Wij waren het er meteen over eens dat we het heel graag vooraf wilde weten. Waarom? Eigenlijk puur uit gemak en natuurlijk uit nieuwsgierigheid, ik zag mijzelf niet negen maanden lang wachten op die verassing. Bij de 16 weken echo kon onze verloskundige al met volledige overtuiging vertellen dat wij een meisje krijgen! Yes it’s a girl, dus toch nog die roze wolk!

Op de helft
Op het moment dat ik deze blog voor jullie schrijf zijn we op de helft. 20 weken, best een mijlpaaltje hoor! De kleine dame houdt op dit moment een dansoptreden in mijn buik dus gezellig is het wel. Ach, zolang het maar geen karatetrappen zijn geniet ik er maar van, haha!

op de helft

Bedankt weer voor het lezen en ik houd jullie natuurlijk op de hoogte (ook via @wonenmetluna)!

Liefs van ons!

Gastblog Michelle – moeder worden in het buitenland

Gastblog Michelle – moeder worden in het buitenland

Hallo lieve lezers!

Wat ben ik ontzettend blij dat ik een stukje mag schrijven als gastblogger op deze website! Ik ben een echte fan van de spontaniteit van Melanie en haar frisse, heldere website.

Moeder worden in het buitenland, hoe is dat nou eigenlijk?
Heel eerlijk en heel erg cliché: het allerbeste wat mij ooit is overkomen!

Hijgend en puffend heb ik geprobeerd tot aan mijn bevalling te werken. Ja, dat is hoe het werkt hier in Spanje. Werken tot je bevalling en daarna 16 weken verlof. Ik heb het volgehouden tot mijn 32ste week. Ik kon niet meer normaal lopen en daarnaast paste ik gewoonweg niet meer achter mijn bureau, ik was zo rond als een tonnetje en maar liefst 20 kilo aangekomen, oeps!

 

‘Pak snel de vluchtkoffers en bel een taxi!’, riep ik naar Haron (mijn vriend) toen de weeën heftig begonnen te worden. Op naar het ziekenhuis waar onze lieve Samuel uiteindelijk met een keizersnede werd geboren. Leuk feitje: Je mag in Spanje gewoon vragen om een ruggenprik na 4 cm ontsluiting. Mijn dank was groot, ik heb het hele ziekenhuis namelijk bij elkaar gegild..

Haastig kwamen mijn ouders en mijn broertje naar Spanje gereden om ons kleine wondertje te zien. Mijn zus kon helaas niet meekomen, want die was net een dag eerder bevallen van haar eigen zoontje! Wat een toeval en zo leuk, 2 neefjes van dezelfde leeftijd.

In Spanje bestaat kraamhulp niet, gelukkig was mijn moeder er de eerste week om Haron en mij te helpen. Ze heeft ons de kneepjes van het vak in een snelvaart geleerd, want ja, helaas ging ze natuurlijk ook weer terug naar Nederland.

Familie om je heen is natuurlijk heel praktisch en vooral erg fijn, zeker met kinderen. Opa’s en oma’s passen natuurlijk graag op de kleinkinderen maar dat gaat helaas bij ons niet op. Als wij gaan werken, gaat Samuel naar de opvang.
We hebben gelukkig wel een WhatsApp groep met de hele familie waarin dagelijks foto’s gestuurd worden en ik probeer elk weekend te Skypen met mijn ouders want ik mis ze natuurlijk enorm! Zeker op feestdagen en in vakanties. Waarom blijven we dan toch in Spanje wonen? Nou, waarom zou je iets veranderen als je tevreden en gelukkig bent? En nu zit natuurlijk aan elk nadeel ook zijn voordeel, want als we op visite komen bij mijn familie, is het extra leuk om elkaar weer te zien!

PS: Lijkt het jou ook leuk om te wonen en werken in Barcelona/Spanje? Neem dan snel een kijkje op onze website: www.deklantendienst.nl

Liefs,
Michelle

Mega Moederdag give away t.w.v: €151,70

Mega Moederdag give away t.w.v: €151,70

Jullie hebben het vast wel gemerkt en/of gezien. De website gaat zich meer richten op baby’s en kinderen. Niet omdat ik zelf moeder word hoor, maar omdat mijn passie bij kinderen ligt. Ik werk als Pedagogisch Medewerker en fotografeer het liefst newborn baby’s en gezinnen. Ik vond daarom ook dat het tijd werd om op de blog meer aandacht hieraan te gaan besteden.

Daarom ging ik opzoek naar de allerleukste musthaves voor jouw kleintje en ik kan je vertellen: er is zoveel! Soms zie je door de bomen het bos niet meer. Kleertjes, speenkoorden, bijtringen, ledikantdekentjes, geboortekaartjes, invulboeken, accessoires voor het kamertje.. noem het maar op. Gelukkig heb ik hele toffe samenwerkingen in de wacht weten te slepen om voor jullie: alle moeders en alle (wens)moeders to be een supertof Moederdag pakket samen te stellen!

Jullie weten wellicht dat ik gek ben op het steunen van de kleine ondernemer en al helemaal wanneer deze zijn ziel en zaligheid stoppen in hun vaak handgemaakte producten. Daarom vind ik het extra leuk om dit aan jullie te mogen weggeven. Wie en wat je kunt verwachten in het pakket?

Hut & mut 
Van speelkleden tot tipitenten. Bij hutenmut.nl vind je unieke en handgemaakte accessoires voor in je interieur. Je mag zelf het allerleukste stofje uitkiezen zodat het product helemaal naar wens gemaakt is!
Te winnen: twee okergele opbergmandjes met mintgroene bies. Ideaal voor luiers of verzorgingsartikelen t.w.v: €12,50

JillzBeads
Ben je gek armcandy? Jill van @jillzbeads maakt geweldige armbandjes die je helemaal naar wens kunt samenstellen. Ik draag mijn armbandje ‘Sergio’ echt iedere dag en heb stiekem alweer een nieuwe variant besteld.
Te winnen: een moederdagsetje armbanden t.w.v: €14,85

Made by Nathalie
Geef deze meid een bolletje wol en een haaknaald en ze maakt fantastische haakcreaties. Knuffels, kussens, speenkoorden, noem maar op. Meer van Made by Nathalie zien? Ik schreef al eens eerder een artikel over haar en die vind je hier!
Te winnen: een gelukspoppetje t.w.v: €2,50

StoffenTrends
Voor alles wat met naaien te maken heeft, van de leukste stofjes tot de handigste fournituren. Daarnaast maakt StoffenTrends ook producten op het gebied van baby en peuter. Babynestjes, kleding, alles voor in de wieg of een gaaf boxkleed. Je mag ook hier weer alles zelf samenstellen. Op stoffentrends.nl vind je alles wat je zoekt!
Te winnen: twee harembroekjes t.w.v: €8,95 per stuk
 

Atelier Q
Kirsten Quaedackers is goud en zilversmid en eigenaresse van Atelier Q, daarbij is het toevallig ook mijn buurvrouw van een paar huizen verderop, maar weet ik stiekem pas sinds kort wat deze vrouw voor moois creeërt. Het Atelier is te vinden in de binnenstad van onze Zilverstad. Een bezoekje waard!
Te winnen: een echt zilveren armband voor zowel moeder als kind(baby) + een tegoedbon voor het graveren van de armbanden voor het geval jouw kindje nog niet geboren is t.w.v: €79,-

Houtenspeenkoordenzo
Nog zo een geweldig creatieve ondernemer die alles voor jou op wens maakt rondom speenkoorden, bijtringen, maxicosi- en wagenspanners en nog meer! De collectie kun je vinden op haar Instagram & Facebookpagina!
Te winnen: een bijtring naar keuze t.w.v: €13,95

foto van @lief_klein_wonder

 

Petotje babylifestyle
Last but definitely not least: Petotje! De (online) winkel als het gaat om custom baby design. Je kunt hier o.a. terecht voor slabben, luier etuis, custom knuffels én zij zijn ook officiële verkoper van de geweldige BIBS spenen! Je shopt ze hier!
Te winnen: een wikkeldeken t.w.v: €19,95

We hebben er samen voor gekozen om in de trends van nu qua kleuren te blijven en wat je veel ziet is mint en okergeel, zijn het geen geweldige prijzen!

Voor de spelregels zie de post op Instagram of Facebook van Mevrouw Wiebelkont. Succes allemaal!

Liefs,
Melanie