Een verlanglijstje maken voor je verjaardag? Zo doe je dat!

Een verlanglijstje maken voor je verjaardag? Zo doe je dat!

In augustus is het niet alleen een periode van (hopelijk) veel zon, vrije tijd en heerlijk lange zomeravonden, maar is het ook tijd voor een goed feestje. Miss Wiebelkont is namelijk een echt zomerkindje en wordt medio augustus (de 13e om precies te zijn voor degene die een kaartje willen sturen ;-)) alweer 24 jaar!

Van jongs af aan ben ik gewend om mijn verjaardag goed te vieren. Wij woonden in een echte volksbuurt in een laantje en einde van de zomervakantie hadden wij altijd met de hele buurt een laanfeest. Overdag stond de hele laan vaak gevuld met zwembadjes en ‘s avonds zette iedereen de partytent op en de barbecues gingen aan, voeg daar een zanger aan toe en ik had het ultieme verjaardagsfeest. Die traditie heb ik mijzelf altijd nog gegund: een écht verjaardagsfeest! De laatste jaren weliswaar zonder deejay of zanger, maar toch.

Vorig jaar op de camping toen ik werd verrast met ballonnen en slingers!

Dit jaar wilde ik niet zomaar een feestje, maar wilde ik er ook een thema aan geven: een regenboogfeest. Een soort van kinderfeestje, maar dan voor volwassenen en een grote gek zoals ik! Wat zo een regenboogfeest inhoud? Dat vertel ik jullie later, want eerst was het tijd voor een uitnodiging en een verlanglijstje. Maar wat zet je daar nou op, wat durf je te vragen?

Ik wilde niet alleen maar hebbedingetjes vragen, maar ook dingen waar ik daadwerkelijk wat mee zou doen. Ik bedacht mij van te voren waar ik op dit moment mee bezig ben of wat ik heel erg leuk vind om (al dan niet momenteel) te doen als hobby. Wat ik daarbij kon verzinnen is dat wij nu onze tuin aan het opknappen zijn, dat ik veel bezig ben met ons paardenkind en tegenwoordig ook weer aan paardrijlessen doe, dat ik ineens kan haken en dat ik graag wil kunnen naaien.

Zo ontstond onderstaand lijstje:

gekleurde kabouterkaarsen voor in de tuin
– buitenverlichting
– een hoge houten plantenbak (lang leve terrorkonijnen)
verfspuitbussen in diverse vrolijke kleurtjes
– een set om te leren haken of een boekje met patronen

Ik bedacht mij dat er ook best wat dingen zijn die ik niet zomaar durf te vragen, omdat ik dit echt te duur vind. Dus voor de mensen die een bijdrage wilden leveren maakte ik ook een overzichtelijk lijstje van wat ik daar dan van zou kopen!

– een naaimachine
– een neushoorn voor aan de muur van RICE
– servies van de oude collectie van Blond Amsterdam (die helaas niet meer in de winkel te koop is)

Bij al het bovenstaande deed ik een foto, richtprijs en een winkel of webshop waar het eventueel te koop is. Daarnaast voegde ik nog wat suggesties toe voor uitjes of belevenissen zoals paardrijden op het strand, een high tea of een creatieve workshop volgen. Nu mag niemand meer zeggen dat ze echt niet wisten wat ze voor mijn verjaardag konden geven dit jaar!

Bovenstaand klinkt misschien wat verwaand. Alsof ik niet blij ben met alles wat ik krijg?! Dat is absoluut wel het geval hoor, ik ben altijd heel tevreden met de moeite die iemand doet om iets mee te nemen voor een verjaardag. Toch komt altijd de vraag: “Wat wil je voor je verjaardag hebben?” terug en nu kunnen mensen zelf kiezen waar ze blij van worden om te geven!

Dit soort lijstjes zijn trouwens ook ideaal voor Sinterklaas of met Kerstmis! Maak jij nog verlanglijstjes?

Liefs, 
Mel

Weg met het taboe rondom tweedehandskleding!

Weg met het taboe rondom tweedehandskleding!

Van de week werd ik geïnspireerd door een post van iemand op Instagram: 3 maanden geen nieuwe kleding meer kopen. Al langer ben ik bezig met een weg vinden om bij te dragen aan een beter milieu, één ding dat mij steeds meer tegen ging staan is het taboe rondom tweedehandskleding en het kopen daarvan. Waarom is het zo erg om een gedragen kledingstuk nog een tweede kans te geven, een auto koop je toch ook niet altijd nieuw? Dat is waarom ik besloten heb om niet meer mee te doen met fast fashion!

Fast fashion, wat is dat?
– fast fashion betekent letterlijk: snelle mode, mode die voor ons zo snel en zo goedkoop mogelijk in de winkels terecht moet komen
– fast fashion wordt vaak geproduceerd in landen met een laag loon en slechte arbeidsomstandigheden
– er wordt weinig rekening gehouden met de milieuomstandigheden tijdens de productie voor fast fashion denk aan materialen, uitstoot en waterverbruik
– ook grote merken doen aan fast fashion
– fast fashion is dus totaal niet duurzaam en uiteindelijk ook echt niet goed voor je portemonnee (slechte kwaliteit)

Waarom ik wel tweedehands kleding koop
Ten eerste word ik gewoon heel gelukkig van nieuwe items in mijn kledingkast. Een jaar geleden heb ik zoveel kleding weggedaan, nou ja, in dozen gestopt voor een verkoopronde, dat ik letterlijk kon zeggen dat ik niets had om aan te trekken. Ik ben daar steeds meer mee bezig gegaan en zo heb ik een maand terug nog een hele tas verwijderd uit de kast. Dingen die ik gewoonweg niet meer draag, niet meer pas of kapot zijn.
Omdat ik geen geldboom heb vind ik het heerlijk om lekker te struinen en zo de beste koopjes te scoren, dat geldt bij mij voor alles, dus zo ook voor kleding shoppen.
Ik ga regelmatig naar kringlopen of tweedehands kledingwinkels toe, want het kan zomaar zijn dat er ineens weer wat leuks tussen hangt. Het is voordelig, goed voor het milieu (want: nu wordt het hergebruikt en hoeven er minder nieuwe kledingstukken gemaakt te worden) en je steunt er vaak ook een goed doel mee. Daarnaast bezoek ik regelmatig een rommelmarkt én heb je toffe vintage kilo sales, daar koop je vintage kleding per kilo. Je hebt dus uiteindelijk met tweedehandskleding meer voor minder

Zo scoor jij ook het beste tweedehands kleding
– Kijk altijd naar de labeltjes in de kleding, is deze verwassen of gerafeld dan is het 9/10 keer al vaak gedragen. Ga liever voor een label die er nog zo goed als nieuw uitziet
– Kijk naar het merk, Atmosphere is bijvoorbeeld van de Primark (één van de bedrijven waarbij fast fashion heel normaal is) dan kan je het wel bij de kringloop kopen, maar is het kledingstuk het dan alsnog waard?
– Nog een reden waarom je naar het merk moet kijken is, omdat je soms prachtige designermerken kunt scoren!
– Op de rommelmarkt kijk ik altijd naar diegene die achter de kraam staat, dan kun je beter inschatten hoe een kledingstuk valt. Ik heb bijvoorbeeld een grote buste en een stevige achterkant. Als diegene achter de kraam diezelfde broek in maat 38 heeft gedragen, maar zij toch echt een ander formaat derrière heeft dan past deze broek mij hoogstwaarschijnlijk niet eens, zonde van je geld dus!
– Altijd even ruiken, ja echt waar! Ruikt een kledingstuk erg muf dan kan het zijn dat het al twee jaar op zolder heeft gelegen, natuurlijk kun je kleding wassen (dat moet je vind ik sowieso altijd doen), maar soms gaat deze muffe geur er helaas niet meer uit
– De meeste kringlopen of tweedehandswinkels letten er tegenwoordig zelf ook goed op of het kledingstuk er nog goed uitziet, controleer echter toch altijd zelf nog even op vlekken en gaatjes
– Voor schoenen geldt: de zool en de neuzen moeten er nog goed uitzien en sla schoenen die gaan staan naar je eigen voet zoals Birckenstocks over, daar worden je voeten echt niet blij van. Er is een groot verschil tussen vieze schoenen en versleten schoenen, vieze schoenen gooi je gewoon in de wasmachine!

Alle kleding die ik zelf inmiddels uit mijn kast heb verzameld zal ik gaan verkopen op Marktplaats en social media, op @wiebelkontverkoopt kun je mij nu dus ook volgen op Instagram. Alles wat ik verkoop kan ik weer investeren in “nieuwe” kleding. Toch kijk ik nu ook bewuster naar of ik iets wel echt nodig heb en of ik het ook echt leuk genoeg vind om te dragen, miskopen komen er bij mij niet meer in!

Wat doen jullie met kleding dat je niet meer hebben wilt en koop jij wel eens wat tweedehands? Laat een reactie achter onder deze post of deel een foto op Instagram en tag mij hierin, vind ik superleuk om te zien en te lezen!

Liefs,
Mel

Ons huis: nieuw of tweedehands?

Ons huis: nieuw of tweedehands?

Vroeger noemde mijn vader mij altijd lorrenboer. Ik maakte vaak een rondje bij het grofvuil (dat was in Den Haag iedere woensdagavond feest!). Wat voor een ander niks meer waard was, was voor mij juist het begin van iets nieuws. Weggooien dat heb ik nooit gekund, want je weet maar nooit wanneer je iets weer kunt (her)gebruiken, toch?!

Door de jaren heen en zeker in ons eigen huis ben ik wel steeds kritischer geworden op dingen houden. Ik bekijk dan altijd of ik het item nog echt leuk vind, zo niet, dan verkoop ik het of geef ik het weg. Wanneer ik iets in mijn hoofd heb, bijvoorbeeld de make-over van onze walk in closet (daarover later meer!) dan kijk ik wat ik daarvoor nodig heb en waar ik dat voordelig kan scoren.
Er zijn namelijk negen van de tien keer wel dingen op Marktplaats te vinden. Zo weet ik dat ik nog een gedeelte van een Ikea PAX kast nodig heb en nog een MALM ladekast. Voor de styling kijk ik altijd eerst bij de kringloop. Vaak heb ik dan al wel het een en ander in mijn hoofd natuurlijk en het is niet altijd precies wat ik zoek, maar vaasjes, potjes en fotolijsten kun je als nieuw maken met een spuitbus bijvoorbeeld! Dat maakt het dan meteen meer eigen.

Veel dingen in huis restyle ik dan ook met alle liefde. Zoals de stoelen hierboven. Die zijn oorspronkelijk ook van de IKEA (als je dat hardop hier in huis zegt, valt heel het huis uit elkaar haha). Ze waren donkerbruin en ik heb er vier voor een tientje weten te scoren via de lokale verkoopgroep op Facebook! Als ik dan uiteindelijk het resultaat zie van iets wat ons bijna niets heeft gekost en dat ik daarbij ook nog mijn steentje bijdraag aan het milieu (want: meer hergebruik = minder nieuw spul dat gemaakt hoeft te worden), dan word ik daar extra blij van!

Dus, als je mij zou vragen nieuw of tweedehands? Dan kijk ik altijd of hetgeen dat ik nieuw zou willen tweedehands te verkrijgen is. Al dan niet op te knappen, want het aller aller allermeest blij word ik van een leuke diy!

En jij? Koop jij wel eens wat tweedehands en zo ja, wat dan?

Liefs,
Melanie!

 

Hoe wij van ons huis een thuis hebben gemaakt zonder spaargeld!

Hoe wij van ons huis een thuis hebben gemaakt zonder spaargeld!

In december 2015 gingen Sergio en ik samenwonen. We verlieten het bruisende Den Haag en vonden een plekje in de kleine Zilverstad, Schoonhoven. Eerder heb ik jullie al eens verteld over alle interieur veranderingen die ons huis heeft meegemaakt (zie hier), maar ik heb jullie nooit verteld waarom wij in Schoonhoven zijn gaan wonen en hoe we het allemaal hebben geflikt met zijn twee!

Als wij vertellen dat we ‘the big city’ hebben verlaten voor het knusse stadje waar wij nu wonen, dan weet de helft niet eens waar Schoonhoven ligt en de andere helft vraagt zich hardop af waarom wij in hemelsnaam zo ver weg zijn gaan wonen van onze familie. Laat ik die meteen even afkappen, want als ik ergens een beetje moe van werd in het begin was het steeds dat een ander ons het gevoel kon geven dat wij onze families in de steek hebben gelaten. Beide hebben wij ons rijbewijs en een auto en dat geldt ook voor onze familie en vrienden. Het is een ritje van om en nabij (oké, op ons tempo dan) 45 minuutjes en menig mens wonend in Den Haag weet dat je er soms langer over doet om van de Scheveningse Haven naar de Haagse Markt te komen, dan dat je er over doet om die 45 minuten naar ons toe te rijden.

Sergio werkt samen met een collega (die eigenlijk zijn vaderfiguur en een van zijn beste vrienden is geworden in de afgelopen jaren) en die woont in Lekkerkerk, een paar dorpen verderop. Wij kwamen daar, zoals je kunt voorstellen, heel vaak en zo leerden wij de Gemeente Krimpenerwaard kennen. We schreven ons in op de woningsite en alhoewel ik eigenlijk was vergeten dat ik had gereageerd op dit huis kregen wij in oktober 2015 een mailtje. We mochten een huis bezichtigen!

In Den Haag sta je gemiddeld 6 jaar ingeschreven wil je enigszins kans maken op een huurwoning, maar hier stonden wij pas 1 jaar en 4 maanden ingeschreven en was het meteen raak. Dat daarbij de prijzen hier ook nog een stuk gunstiger waren om te huren, maakte het voor ons wel makkelijker. Een arbeidershuisje, 4 kamers + een grote achtertuin: we waren vrijwel meteen verkocht!

Spaargeld hadden we nauwelijks. Ik had die maand daarvoor een grote tatoeage laten zetten en een dure winterjas gekregen van Sergio (€400,- what was I thinking?!) dus veel geld was er niet over. We hadden net genoeg om de huur te betalen en een paar liter verf, in de aanbieding, te kopen. Kun je het je voorstellen? Het scheelde enorm dat het huis al was voorzien van een laminaat vloer en alle muren al wit waren gespoten. We hebben heel veel van ons meubilair en uitzet gehad van familie en vrienden, daar zijn we vandaag de dag nog altijd heel dankbaar voor!

Inmiddels zijn we 3 jaar verder en hebben we van ons huisje een echt thuis weten te maken. Ook financieel doen we het een stuk beter. Zo bestaat mijn inkomen niet meer uit studiefinanciering en een bijbaan, maar doe ik een leer-werktraject tot Pedagogisch Medewerker en heb ik daarnaast van mijn hobby’s twee bedrijven weten te maken: bloggen en fotograferen! Sergio is nog steeds werkzaam bij dezelfde werkgever en is in de afgelopen jaren ook flink gegroeid. Ik ben zo dankbaar dat hij altijd onze financiële rots is geweest, daardoor heb ik altijd mogelijkheden gehad om voor mijzelf tot inzichten te komen wat betreft mijn huidige werkzaamheden.

Of we hier voor altijd willen wonen? Nee, dat niet. Wij zijn flink aan het sparen voor ons toekomstige koophuis en dromen weg bij het kijken naar fijne en vooral karakteristieke boerderijtjes met een stukje gras, maar zoals ik hierboven zei: eerst flink sparen!

Wil je meer van ons leven en ons huis zien? Ga dan even naar de Instagram pagina van Mevrouw Wiebelkont! Ik ben heel benieuwd wat jullie eerste huis was!

Liefs,
Melanie – Mevrouw Wiebelkont