Paardrijden op de Hoge Veluwe bij The Mill Ranch

Paardrijden op de Hoge Veluwe bij The Mill Ranch

Één van mijn grootste dromen is werkelijkheid geworden! Zoals jullie misschien weten was ik vroeger altijd bang voor paarden, ik schreef HIER al eens hoe Luus mijn leven daarin heeft veranderd. Nog kan ik soms een beetje angstig zijn voor vreemde paarden, maar dat ik gewoon twee uur lang te paard heb doorgebracht zonder angst, had ik tot een maand geleden nooit durven zeggen! Ik heb hierover van te voren niets gedeeld op social media, want dan hoefde ik tenminste ook niet af te gaan als ik niet zou durven haha!

Het is niet alleen door Luus dat ik mijn angsten heb overwonnen, maar ook door de lieve mensen daaromheen die ik afgelopen jaar heb leren kennen. Mijn inmiddels vriendin én paardencoach (paard en gedrag) Karlijn, verzekerde mij ervan dat ik dit gewoon zou kunnen. “Je bent nu zo goed bezig, jij kan dit, dat weet ik zeker” zei ze, een aantal weken geleden. Ik vertrouw haar met alles rondom mijn angsten met paarden en ook zij heeft mij al zo ver gebracht. Als ik haar niet had ontmoet, dan had ik half niet zo ver geweest als dat ik nu ben en had ik half de kennis niet die ik nu had! “Oke, we gaan ervoor!” zei ik.

We boekten een ‘Wildrit’ type 1 bij The Mill Ranch. Dit is een rit van twee uur waarbij je alleen in stap en draf rijd en makkelijk mee te rijden is voor beginners of mensen zonder rij-ervaring, dat moest mij dus ook wel lukken met de ervaring die ik nu heb. Bij de Wildrit in de avond was de kans groot dat we onderweg herten, zwijnen en wilde koeien of paarden tegenkwamen. Wat denk je? Is dat ons gelukt.. 

We kwamen ruimschoots op tijd aan in Otterlo, waar wij eerst nog een lekker ordinair frietje (klinkt gezonder dan patat ;-)) hebben gegeten in het dorp. Op de ranch kwamen we aan om 18:15. De rit stond gepland om 19:00 en wij moesten ons nog even omkleden. Dat eenmaal gedaan hebbende (lekker knus op de wc haha), stapten wij de kantine binnen. Hier word je warm ontvangen en kun je nog een glaasje water drinken of wat te snoepen pakken. Er werd ons verteld dat alle paarden al opgezadeld op ons stonden te wachten en samen met een instructrice liepen wij richten de paarden toe. Van te voren moet je via de mail je lengte, gewicht en rij-ervaring doorgeven zodat er een geschikt paard aan jou gekoppeld wordt.

Ik kreeg Mick, een ouwe dibbes en ook een enorme lieverd. Toen wij richting de paarden liepen, sloegen bij mij de zenuwen even toe. Er stonden er wel heel veel en ze waren allemaal vreemd en ik wist niet hoe ze gingen doen of hoe ze op elkaar reageerde: PANIEK! Ademen Mel..
Toen ik Mick aangewezen kreeg verdween de angst (samen met wat lieve woorden van Karlijn uiteraard) en we liepen samen naar buiten om op te stappen. Op The Mill Ranch rijden ze met western zadels, heel fijn want dat is wat ik juist gewend ben en dat zit echt als een huis, joh. Je merkt aan alles dat de paarden met elkaar in een kudde leven, ze zijn zo op elkaar ingespeeld en kunnen echt alles van elkaar hebben.

 

Hop hop, daar gaan we! We kregen echt een onwijs mooie rit door de bossen en over de heide in natuurgebied de Roekel. We hadden een prachtig rode avondzon waardoor je echt het gevoel had in een sprookje mee te doen. De hele rit heb ik een glimlach gehad van oor tot oor en stiekem durfde ik zelfs een galopje aan, maar dit ging helaas niet door de type rit die we reden rekening houdend met de rest van de groep. Geen moment heb ik angst of spanning ervaren, zelfs niet toen een ander paard ergens van schrok. Ik heb foto’s onderweg kunnen nemen en kunnen rijden met één hand. Ik voelde mij zo gelukkig én nog als ik er weer aan terugdenk! Wat ook enorm fijn was is dat er de tijd wordt genomen voor de ruiters die meerijden met de rit. De instructrice let op iedereen, vraagt hoe het gaat en neemt zelfs de tijd om foto’s te nemen op het mooie landschap. Of we ook wild hebben gespot? Hell yeah! Binnen de eerste 200 meter spotte ik al twee reeën en in totaal hebben we er vijf gezien, we dachten ook nog wat wild vee te zien, maar dit was wat verder weg. Deze schele zag zelfs een boomstronk aan voor wild zwijn haha! Bij terugkomst stond er voor ieder paard een emmer met water klaar en hoefden wij niets anders te doen dan weer een glaasje drinken te nuttigen. Ideaal!

 

Natuurlijk ben jij nu net zo enthousiast als dat ik ben, want je bent een paardenmeisje (of jongen of iets anders wat je wilt zijn) of niet en je hebt dit hele artikel afgelezen en je leest hoe blij ik werd van deze rit. En nu wil je ook een rit boeken! Wil je iemand die met je meegaat, nodig mij gerust uit hoor, ik ben nu namelijk heel stoer en durf alles aan. Grapje uiteraard (of toch niet ;-)).

Alle informatie over de type ritten die er worden gereden vind je op de website van The Mill Ranch evenals de tarieven. Ons type rit kostte €49,50 en was iedere euro waard. Sterker nog: ik heb het met Karlijn al over een volgende rit gehad voor onze verjaardagen!

En jij? Heb jij wel eens paardgereden of een toffe buitenrit te paard gemaakt? Vertel mij er alles over in een reactie hieronder. Ik doe graag inspiratie op!

Liefs, 
Mel

 

 

Een uitje voor echte dare-devils: zwemmen met haaien!

Een uitje voor echte dare-devils: zwemmen met haaien!

Een van de leukste dingen om te krijgen vind ik toch wel uitjes. Afgelopen april kreeg mijn liefde voor zijn verjaardag twee tickets om te gaan zwemmen. Niet zomaar zwemmen, maar zwemmen met haaien! Natuurlijk mocht ik mee en op 16 december, na vele keren uitstellen, ging het dan eindelijk gebeuren.

Doodeng zou je denken. Ik wist ook niet wat ons te verwachten stond, maar hoe dichter bij bij deltapark Neeltje Jans kwamen, hoe spannender ik het toch wel vond worden. We parkeerden de auto en het was lekker rustig in het park. Binnen bij de balie werd ons verteld dat we om 13:45 gereed moesten staan om een wetsuit uit te kiezen. We waren ruim op tijd, dus konden we nog lekker rondkijken.

Wat ik niet wist is dat deltapark Neeltje Jans zoveel te doen heeft. Ik dacht heel eerlijk gezegd dat zij gewoon een park waren waar je wat kon leren over de deltawerken en waar ze wat zeehonden hadden en dus ook een aquarium met haaien. Oepsie! Want er is veel meer. Er is een 3D ruimte waarin ze je vertellen over de watersnoodramp in 1953 in Nederland. Heel interessant. Je kunt er kinderfeestjes vieren, ze maken je bewust van de plastic soup, er is een zeehondenshow, een roofvogelshow, je kunt er heen met een schoolreisje, een rondvaart boeken en ze hebben zelfs een water en fun park! In de winter is helaas niet alles open, maar van de zomer gaan wij gewoon nog een keer terug.

Afijn, 13:45 stonden we gereed bij de balie. Wetsuits mee en naar het aquarium. Shit. Best groot die haaien, zo een 1.80 cm en er zwommen er 8! Met toch best wat spanning van enthousiasme mochten we ons gaan omkleden. We zagen de kooi al in het aquarium en daar gingen wij dus zo meteen in zwemmen! Na het omkleden gingen we mee naar de keuken, hier werd het voer voor de haaien klaargemaakt en kregen we een duikbril met snorkel, daarna liepen we mee naar de bovenkant van het aquarium. Supergaaf om te zien hoe dat werkt allemaal.

Daar gingen we, hup het water in. In de kooi natuurlijk! Het was niet koud, aangezien het water een temperatuur heeft van rond de 23 graden. Op een stok met knijper werd er een stuk vis vastgemaakt, dit mochten wij de haaien voeren. Er zwommen nog meer vissen dus soms waren die sneller bij het voer dan de haaien zelf. Gelukkig hadden we genoeg pogingen. Het was al enorm bijzonder om tussen al die vissen in het aquarium te zwemmen en even werd het nog écht spannend ook. Er kwam een brutale haai met haar neus door de tralies heen, 10 cm afstand en ik ging meteen gillen in mijn snorkel. Niet dat dit werkte natuurlijk, maar je moet toch wat onder water. Gelukkig sloeg de verzorgster gauw op het water waardoor de haai weer verder zwom.

Toen al het vis op was gingen wij weer uit het water. In de aankleedruimte waren er gelukkig fijne douches. Na het douchen kregen wij nog een rondleiding door het Bleureef Aquarium. Een echt kijkje achter de schermen zo ook bij de kraamkamer van de haaien, dat was erg bijzonder om te zien!

Al met al een hele belevenis en ik raad het dan ook zeker aan. Natuurlijk vind ik, als dierenvriend, het belangrijk dat dieren in de vrije natuur leven, maar deze dieren zijn in gevangenschap geboren en op deze manier is het enorm educatief om meer te leren kennen over de dieren en ze worden enorm goed verzorgd. Voor dit uitje heb je een zwemdiploma nodig en kinderen tussen de 8-10 jaar moeten samen met een begeleider zijn.

Houd jij van een beetje spanning?

Liefs,
Melanie – Mevrouw Wiebelkont

Stichting de Ezelsociëteit in Zeist

Stichting de Ezelsociëteit in Zeist

Vandaag gingen wij langs Stichting de Ezelsociëteit in Zeist. Ik zag het voorbijkomen op Instagram (thanks lieve @thuisbijthess) en dacht meteen: oh mi gado, hier moét ik heen. De mensen die mij kennen die weten dat ik nog eerder een brandend huis in ren om een dier te redden, dan dat ik een mens red. Sorry not sorry! Waar ik een dier kan helpen doe ik dat graag. Echter is mijn portemonnee minder dik en groot dan dat mijn dierenhart is, maar gelukkig zijn er meer oplossingen.

De Ezelsociëteit in Zeist zorgt voor ezels in nood. Zieke, verwaarloosde, mishandelde en ook bejaarde ezels worden opgevangen op de locatie en met liefde verzorgd,opgeknapt en soms ook herplaatst!
De stichting draait volledig op vrijwilligers en donaties. Met zoveel liefde en aandacht wordt er voor de beestjes gezorgd, dat was heel mooi om te zien.

 

Als er een ezel wordt binnen gebracht, dan kijken ze goed naar de conditie van de dieren. Soms zijn er ezeltjes verwaarloosd, maar soms kan iemand er financieel niet meer voor zorgen en is er (gelukkig) niet veel aan de hand. Voor ieder dier is er een bepaald voedingsschema en alles wordt nauwkeurig bijgehouden. Je kunt je voorstellen dat dit heel wat werk is met zoveel ezels. Op dit moment zijn er een stuk of 23 ezels die verblijven in de opvang. Een aantal daarvan krijgt ook dagelijkse medicatie, om aan te sterken of op te knappen en soms om het leven een stukje te verlichten. Het is enorm fijn om de ezels te zien genieten op de opvang, sommigen willen liever geen aandacht en de ander die komt even naar je toegelopen voor een kroel en een aai over zijn/haar bol.

 

Wat super leuk is van de opvang, is dat je iedere laatste zaterdag van de maand mee kan doen met een ezelwandeling! Je vertrekt dan voor ruim 1,5 uur met maximaal 5 ezels en 10 personen de bossen in. Eenmaal terug op de sociëteit staat er een lekkere vegetarische lunch op je te wachten. Wij waren er op zondag, maar gaan zeker eens meedoen met de ezelwandeling. De kosten hiervan bedragen €25,- p.p en voor kinderen onder de 12 jaar €20,-

Wil jij de stichting ook helpen? Dat kan!
Je kunt je aanmelden als vrijwilliger.
Hiervoor is het belangrijk dat je de handen uit de mouwen wilt steken en minimaal één dagdeel per week (bij voorkeur in de ochtend) beschikbaar bent.
Je kunt donateur worden of de stichting trakteren op een vrijwillige donatie.
Dit kun je doen door je aan te melden, een bedrag over te maken of door langs te gaan. Zo kun je meteen in het leuke winkeltje kijken waarvan ook alle opbrengst naar de ezeltjes gaat.
Je kunt een ezel adopteren of een pleegadres worden.
Bij adoptie kies je ervoor om voor een jaar adoptie €150,- (of meer natuurlijk) te betalen. De ezel blijft dan op de opvang wonen. Voor het worden van een pleegadres en daarmee pleegezels krijgen, draag je de volledige zorg van de ezels. De ezels blijven ten alle tijden eigendom van de stichting. Daar zitten echter wel wat voorwaarden aan en die vind je hier!

Wil je eens langsgaan bij de opvang?
Stichting de Ezelsociëteit bevind zich op de Zwansekade 5 in Zeist.
Zij zijn iedere dag geopend van 11:00 tot 16:00 en leiden jou graag rond!
http://www.ezelsocieteit.eu/

Gaat jouw hart ook sneller kloppen van een beter milieu voor onze dieren in Nederland?

Liefs,
Melanie – Mevrouw Wiebelkont.