Toen ik de opleiding tot pedagogisch medewerker startte had ik nooit gedacht de inzichten te hebben die ik nu heb. Ik dacht bijvoorbeeld dat ik best ongeduldig was en nooit zou kunnen werken op de BSO (buitenschoolse opvang) door de vaak hectische en drukke omgeving of dat ik dat eeuwige ritme van de nieuwe baby’s nooit zou gaan snappen. Niets is minder waar, want ondanks dat ik ruim 8 maanden op de peutergroep heb gewerkt ben ik weer terug op de babygroep en ook draai ik mijn handen niet om voor een BSO middag.

In begin voelde de switch van peutergroep naar babygroep niet goed, ik voelde mij juist zo op mijn plek tussen de peutertjes. Dat vaste dagritme was ideaal en natuurlijk waren mijn collega en ik ook enorm goed op elkaar ingespeeld. Ondanks dat ik de peuters nog steeds mis, kan ik gelukkig altijd even de deur opengooien voor een flinke juffenknuffel en kan ik inmiddels zeggen dat ik ook mijn draai op de babygroep weer heb gevonden en merk ik dat ik het een uitdaging vind om de baby’s te voorzien in wat hen stimuleert om te groeien en te ontdekken.

Aan alles merk ik dat ik mijn specialisme nog meer in wil gaan zetten. Niet alleen voor de kindjes op de groep, maar ook voor jullie: mijn trouwe lezers. Want desondanks wij zelf misschien geen kinderen willen en ik dus (nog) geen moeder ben, heb ik wel kennis en passie over/voor die kleine hummeltjes.
Daarbij fotografeer ik natuurlijk ook (kersverse) gezinnen en is het heel fijn om de reactie te mogen ontvangen dat de baby’s vaak zo rustig bij mij zijn. Dat ik dus in het begin dacht ongeduldig te zijn is met kinderen helemaal niet het geval. Sterker nog ik maak niet alleen hen rustig, maar andersom helpen hun mij ook mijn rust terug te vinden. Zeg nou zelf.. hoe heerlijk is het om zo een kleine baby in je armen te hebben en ze in slaap te zien vallen tijdens het drinken van hun flesje, om ze dan vervolgens héél voorzichtig over te leggen in het bedje en je op de meest rare manier de slaapkamer weer uit kruipt om niet gezien en gehoord te worden door de andere kindjes. Yes, dat ben ik haha!

Uiteraard houd ik rekening met de privacy van de kindjes en ik ga daarom ook niet vertellen over situaties op de groep. Wel kan ik jullie mijn tips als pedagogisch medewerker meegeven. Tips omtrent een huilbaby, slechte slapers of met activiteiten. Laten we vooropstellen dat dit allemaal vanuit mijn persoonlijke ervaring is en iedereen zijn/haar kindje op hun eigen manier moet kunnen opvoeden. Ook is niet ieder kinderdagverblijf hetzelfde. Wij werken volgens de visie van Marianne Riksen Walraven, maar binnen die visie heb ik mijn eigen visie en kunde sterk ontwikkeld. Een eigen thuissituatie is altijd weer anders. Ik hoop jullie vooral te kunnen inspireren!

Liefs,
Mel